Wolna mowa: chiński

Wolny chiński daje uchu czas na to, co decyduje o charakterze tego języka: usłyszenie czterech tonów (wysokiego, wznoszącego, opadająco-wznoszącego i opadającego) na tyle wyraźnie, że mā, má, mǎ i mà przestają się ze sobą zlewać. Przy wolnym tempie wyłapiesz też słowo mierzące, którego chiński wymaga przed policzalnym rzeczownikiem (一只猫 dla jednego kota, 一本书 dla jednej książki), oraz znaczniki aspektu (了 dla czynności zakończonych, 过 dla doświadczonych, 着 dla trwających), które robią to, co w angielskim robi czas gramatyczny czasownika. Kanały z comprehensible input i spokojne tajwańskie nagrania, w których rodzice czytają dzieciom, są tu łagodne: słownictwo się powtarza, a mówiący wyraźnie artykułują każdy ton. Posłuchaj raz, żeby złapać czasownik, a potem jeszcze raz, żeby usłyszeć kształt tonu i znacznik aspektu na jego końcu.