Wat betekent „je veux bien” in het Frans?

Letterlijk vertaald lijkt je veux bien op „ik wil het heel erg.” Het is eigenlijk de alledaagse manier om iets te accepteren: Tu veux un café ? — Je veux bien. Het woordje bien zacht vouloir af in plaats van het te versterken, waardoor een keihard „ik wil” verandert in een bereid, beleefd ja. Kaaal je veux kan daarentegen eisend overkomen, vandaar dat leerders naar je voudrais worden gestuurd.

De toon bepaalt de rest. Warm gezegd komt het overeen met volontiers of avec plaisir. Op een vlakke toon geeft je veux bien… een punt toe, maar blijft reserveren – „oké, maar…” – zoals in Je veux bien, mais on vérifie. Dezelfde zachtmakende bien zit in bien vouloir faire quelque chose („bereid zijn om iets te doen”) en in de formele verzoekvorm veuillez bien.