Jaka jest różnica między a w koreańskim?

i to dwie odrębne samogłoski, romanizowane jako „ae” i „e”, ale większość współczesnych użytkowników dialektu seoulskiego nie odróżnia ich już wyraźnie – obie brzmią jako pojedynczy dźwięk „e”. W przeciwieństwie do większości hangulu, gdzie pisownia wskazuje wymowę, tutaj trudno je rozróżnić na słuch: którą literę przyjmuje dane słowo, trzeba w dużej mierze zapamiętać, a nie wywnioskować z fonetyki.

Obie litery wyglądają tak z historycznych powodów: powstało z połączenia + (dyftong „ai”), a z + („eoi”), dlatego każda z nich składa się z samogłoski plus . W XX wieku spłaszczyły się one do pojedynczych samogłosek i w dialekcie seoulskim, który stał się standardowym koreańskim, stopniowo zlały się – u młodszych użytkowników ten proces jest dziś w zasadzie zakończony. Klip ćwiczy pełny zestaw – – łącząc każdą zwykłą samogłoskę z jej odpowiednikiem z jodą ( yae, ye), które zlały się w ten sam sposób. Nawet rodowi użytkownicy czasem mylą je w pisowni, więc początkujący są w dobrym towarzystwie.