Dlaczego „bacalhau” nazywa się w Portugalii wiernym przyjacielem?

Bacalhau to dorsz, ale prawie nigdy świeży: trafia na stół posolony i wysuszony, sztywny jak deska, i przed gotowaniem trzeba go namoczyć, by przywrócić do życia. Portugalia słynie z oddania słonemu dorszowi, zwłaszcza w Boże Narodzenie, i nazywa go o fiel amigo, czyli „wierny przyjaciel”, bo miesiącami trzymał się na morzu. Kucharzowie lubią powtarzać, że na każdy dzień roku jest inny przepis.

Klasyki warto znać, by rozpoznać je w menu: bacalhau à Brás (rozdrobniony, z słomkowymi frytkami i jajkiem), à Gomes de Sá, com natas oraz pataniscas (placki). Kawałki ryb mają własne nazwy — lombos (filety), lascas (płatki), línguas (języki). Duża część rocznego spożycia przypada na święta, gdy słony dorsz to tradycyjna wigilijna kolacja.