Jak przygotować się do egzaminu DELF B1 ze słuchania?

Filmy, na których ćwiczysz, powinny być dokładnie na twoim poziomie. Jeśli są pełne slangu i szybkich żartów, bardziej cię zmylą, niż pomogą. Oto jak brzmi każdy poziom, żeby było jasne, gdzie jesteś i czego szukać.

A1: rozumiesz wolne, proste zdania o codziennym życiu, na przykład o rodzinie, przyjaciołach, szkole, hobby i rzeczach wokół ciebie. Łapiesz liczby, godziny i wyraźne ogłoszenia, na przykład godziny w zapowiedzi na dworcu. Na tym poziomie wybieraj filmy z liczbami i godzinami i ćwicz wyłapywanie pojedynczych codziennych słów, jeszcze nie całych zdań.

A2: rozumiesz słowa i zwroty związane z twoimi codziennymi potrzebami, na przykład rodziną, zakupami, wskazówkami dojazdu, pracą, sportem, gotowaniem i jedzeniem na mieście. Wybieraj filmy o rodzinie i codziennym życiu wokół ciebie.

B1, twój poziom: rozumiesz większość tego, co się dzieje, o ile ludzie mówią standardowym francuskim. Slang tu nie pomoże, tylko przeszkadza. Potrafisz śledzić główne punkty, kiedy ktoś opowiada historię, wyjaśnia sytuację albo wyraża opinię. Wybieraj filmy, w których ludzie opowiadają historie, coś wyjaśniają albo dzielą się opinią na codzienne tematy, nieco bardziej szczegółowe niż na A2.

B2, czyli twój następny krok: masz już sporą samodzielność i śledzisz szeroki zakres tematów, w tym argumenty za i przeciw. Kiedy zechcesz więcej, przejdź do debat, filmów dokumentalnych i dyskusji o prawdziwych sprawach, a także dłuższych, bogatszych historii niż na poziomie B1.

Pierwsze odsłuchanie wykorzystaj na ogólny sens. Kto mówi? Gdzie jest? Czy brzmi na zadowolonego, poirytowanego czy zmartwionego, a może udziela rady? Jeśli usłyszysz słowo, którego nie znasz, słuchaj dalej. Bardzo często odpowiedź wynika z całej sytuacji, a nie z jednego słowa.

Drugie odsłuchanie wykorzystaj na szczegóły: imiona, liczby, godziny, powody i drobne różnice między odpowiedziami do wyboru. Uważaj na odpowiedź, która powtarza usłyszane słowo, ale nie pasuje do sensu. Pytania często sprawdzają zrozumienie sensu, a nie rozpoznanie pojedynczego słowa.

Tutaj najłatwiej stracić punkty. Nagranie rzadko mówi „Isabelle jest fryzjerką”. Mówi „Isabelle nie jest fryzjerką, jest taksówkarką”. Jeśli przegapisz „nie”, wybierzesz złą odpowiedź z pełnym przekonaniem. Wyćwicz ucho na małe słowa, które odwracają sens zdania: „ne... pas”, „mais”, „en fait”, „pas du tout” i „au contraire”.

Słowa łączące liczą się tak samo mocno i to one naprawdę odróżniają A2 od B1. Mówią ci, dlaczego coś się stało, do czego to doprowadziło i o co komuś chodziło. Naucz się słyszeć „pourtant”, „en revanche”, „du coup”, „en réalité” i „alors”, a długie nagranie przestanie być ścianą słów. Zaczniesz podążać za jego strukturą: to jest przyczyna, to jest skutek, a tu mówiący zmienia zdanie i mówi coś przeciwnego.

Skorzystaj z darmowych przykładowych arkuszy DELF B1 od France Éducation International. Otrzymasz arkusz kandydata, pliki audio, klucz odpowiedzi i transkrypcje. Pracuj w tej kolejności:

Transkrypcja bardzo pomaga, ale nikt ci jej nie da na prawdziwym egzaminie, więc nie otwieraj jej, dopóki uczciwie nie spróbujesz wykonać zadania.

Po każdym ćwiczeniu zapisz, co poszło nie tak, a nie tylko nowe słowa. Umknęła ci opinia mówiącego? Pomyliły ci się dwie podobne odpowiedzi? Pomyliła ci się jakaś liczba? Umknęła ci poprawka albo słowo „nie”? Słowa zrozumiałe, ale sytuacja niejasna? Dziesięć ćwiczeń z uczciwymi notatkami nauczy cię więcej niż trzydzieści zrobionych w pośpiechu.