Co oznacza „pain perdu” we francuskim?

Pain perdu dosłownie oznacza „zgubiony chleb” — nie w sensie zgubionego, ale chleba, który w przeciwnym razie trafiłby do śmieci. Nazwa oddaje typowo francuski instynkt: stały chleb jest zbyt cenny, by go wyrzucić, więc wczorajsza bagietka maceruje się w jajku i mleku (tu: mleku kokosowym i syropie klonowym), a następnie smaży się na patelni, tworząc to, co po angielsku nazywa się „French toast”. Danie to jest starsze od samej Francji — Rzymianie macerowali stały chleb w mleku i jajku wieki przed tym, jak Francja nadała mu nazwę.

Angielska nazwa ma własną legendę: popularna historia przypisuje wynalezienie kucharzowi o imieniu „Joseph French”, którego nazwisko pomyłkowo zapisano jako „French toast” zamiast „French’s toast” — urocza opowieść, ale prawie na pewno fałszywa. Francuska nazwa, z kolei, jest czysto praktyczna, a nie patriotyczna. Słowo perdu („zgubiony”) pojawia się w całej francuskiej kuchni „nie marnuj” — przy wykorzystywaniu resztek chleba, starego ciasta czy (jak w kontynuacji klipu) resztek mleka kokosowego na ciasto na placki — cały domowy nawyk gotowania oparty na nie wyrzucaniu jedzenia.