Waarom zegt het Frans „je me brosse les dents”?

In het Frans laat je bezittelijk voornaamwoorden meestal weg bij je eigen lichaam. Je zegt je me brosse les dents, letterlijk „ik poets aan mezelf de tanden.” Het kleine me geeft al aan van wie de tanden zijn, dus mes zou dubbelop zijn en les doet het werk alleen. Hetzelfde patroon telkens: je me lave les mains, je me coupe les ongels, il se gratte la tête.

Het patroon gaat verder dan alleen reflexieve werkwoorden: elle lui a pris la main („zij nam zijn hand”), j’ai mal à la tête („mijn hoofd doet pijn”). Bezittelijk voornaamwoorden komen terug als het lichaamsdeel beschreven wordt of de eigenaar niet vanzelfsprekend is — ses longs cheveux bouclés, sa main tremblait. Een ochtendroutine is de snelste manier om het in te oefenen: je me réveille, je me lève, je me lave le visage, je me brosse les dents, je m’habille.