Wat betekent 'mijmeren' in het Nederlands?

Nederlands heeft een woord voor die specifieke toestand van stil, zwaar nadenken — niet echt dromen, niet echt actief denken. Mijmeren is wat er gebeurt als je gedachten dwalen tussen oude herinneringen en halfgevormde gevoelens, alsof je door een wijk loopt zonder echt te kijken waar je heen gaat. Het zit ergens tussen denken (doelgericht) en dromen — nadenkend, naar binnen gekeerd, met een vleugje verdriet of verlangen.

Het zelfstandig naamwoord is mijmering (een reverie, een nadenkende gedachte) en het voltooid deelwoord mijmerend betekent 'muserend' — je kunt iemand die uit het raam staart als mijmerend voor zich uit kijken beschrijven ('naar voren kijkend, in gedachten verdwaald'). Het woord komt uit het Middelnederlands mimeren, herleidbaar tot het Proto-Germaanse mīmrōną en het Proto-Indo-Europese smer- ('onthouden, zorgen voor') — dezelfde wortel die het Oudengelse mimorian gaf. In de clip loopt Bas door Den Haags Zeeheldenkwartier en de titel noemt precies wat hij doet: Bas mijmert — Bas mijmert. Het verhaal dat volgt, met gelaagde herinneringen en het gewicht van een radiobericht over een Holocaust-overlevende, is mijmeren in actie.