Jak wiedzieć, czy pisać „-er” czy „-é” we francuskim?
Astuce pour choisir entre verbe en -er ou en -é
A2 French ćwiczenia ze słuchania · Francuski z Francji · Dopasowane do początkujących
Francuskie czasowniki na -er brzmią identycznie w bezokoliczniku (manger) i w imiesłowu przymiotnikowym (mangé), więc na słuch pisownia to czysta loteria. Standardowy, rodzimy sposób to podmiana czasownika z innej grupy, zazwyczaj vendre. Jeśli vendre pasuje do zdania, piszemy -er; jeśli pasuje tylko vendu, to -é. Je veux manger → je veux vendre działa, więc -er. J’ai mangé → j’ai vendu działa, więc -é.
Mordre / mordu działa na tej samej zasadzie i to wersja, której używają wielu francuskich nauczycieli. Test ten działa, bo czasowniki trzeciej grupy mają bezokolicznik i imiesłów, które wyraźnie różnią się brzmieniem, dzięki czemu ucho słyszy, którą formę zdanie wymaga — czego czasowniki na -er nigdy nie pozwalają. Ta sama logika wyjaśnia, dlaczego je vais manger wymaga bezokolicznika: je vais vendre jest poprawne, je vais vendu już nie.