Jak polski nazywa narzędzia kuchenne jak „otwieracz”?

Polski nazywa swoje gadżety po prostu od tego, co robią. Bierzesz czasownik, dodajesz przyrostek narzędziowy i masz gotowe: otwierać staje się otwieracz — otwieracz; wyciskać zamienia się w wyciskarkę — praskę do czosnku z tej szuflady kuchennej. Potem do + rzeczownik mówi, do czego służy: otwieracz do wina (otwieracz do wina), wyciskarka do czosnku (praska do czosnku). Rozluźnij czasownik w środku, a nieopisane szuflady zaczynają czytać się jak zdania.

Dwa przyrostki dzielą pracę: -acz dla narzędzi ręcznych (otwieracz — otwieracz; zszywacz — zszywacz, od zszywać), -arka częściej dla przyrządów i maszyn (zmywarka — zmywarka, od zmywać; drukarka — drukarka, od drukować). W szufladzie z klipu leży też łopatka (szpachelka — „mała łopata”) w wersji plastikowej i drewnianej, a para wielkości duży nóż / nożyk — duży nóż, mały nóżyk.