Co znaczy „شنطة” (shanta) w arabskim?

Każdy uczeń arabskiego spotyka شنطة (shanta) na wczesnym etapie – to po prostu „torba”. Słowo to nie pochodzi z regionu: weszło do arabskiego lewantyjskiego przez tureckie osmańskie çanta, które z kolei wywodzi się z perskiego. Cztery stulecia panowania osmańskiego zostawiły w świecie arabskim tysiące codziennych słów tego typu, a شنطة jest jednym z najbardziej widocznych. Przeniosło się też do greckiego nowożytnego jako τσάντα (tsánta) – ta sama torba, trzy alfabet.

W tym klipie libański mówca rozpakowuje szkolną torbę (شنطة المدرسة – shantit il-madrasa) przedmiot po przedmiocie: zeszyty, dziesięć podręczników, penał (مقلمة – maqlama), długopisy, linijke, nożyczki, taśmę i zszywaczkę. Słowo شنطة pojawia się ponad tuzin razy, więc nie da się go przeoczyć. W libańskim i szerszym arabskim lewantyjskim شنطة obejmuje wszystko – od plecaka szkolnego, przez torebkę, po walizkę – kontekst (i rozmiar) mówią, o co chodzi. Pisownia się różni: شنطه w nieformalnym piśmie libańskim, شنطة w arabskim urzędowym. Tureckie çanta wciąż jest potocznym słowem na „torbę” w nowożytnym tureckim, więc uczniowie obu języków spotykają to samo słowo z dwóch stron.