Co oznacza włoskie końcówka **-issimo**?

We włoskim możesz zamienić „bardzo” w jedno słowo. Weź przymiotnik, odetnij jego końcową samogłoskę i dodaj -issimo: caldo (gorący) staje się caldissimo (ekstremalnie gorący). To szybki sposób na podkręcenie stopnia bez stawiania molto (bardzo) na początku. Końcówka zmienia się, by pasować do opisywanego rzeczownika — caldissima, caldissimi, caldissime — więc upalny dzień, gorąca kawa i ostre papryczki otrzymują po swojemu formę. Usłyszysz to wszędzie: od pogody po jedzenie i pochwały.

W upalny dzień możesz westchnąć, jak mówiąca tutaj: „Mamma mia, fa caldissimo, fa caldissimo” (oj matko, upalnie gorąco). Wzór jest prosty: bello (ładny) → bellissimo (przepiękny), buono (dobry) → buonissimo (pyszny), grande (duży) → grandissimo (ogromny). Gramatyki nazywają to „najwyższym stopniem bezwzględnym”, ale możesz po prostu myśleć o tym jak o wbudowanym „super-”. Pochodzi to z łacińskiej końcówki -issimus. Dopasuj ostatnią literę do rzeczownika: una pizza buonissima, due caffè caldissimi. Mała uwaga ortograficzna: słowa kończące się na -co lub -go zazwyczaj dostają h, by zachować twarde brzmienie, więc ricco (bogaty) staje się ricchissimo, a lungo (długi) — lunghissimo.