Co znaczy „mi manchi” po włosku?

Włoski czasownik mancare oznacza „braknąć” lub „brakować”. Zdanie Manca un libro to „brakuje jednej książki”. Niespodzianka czeka, gdy tęsknimy za kimś: włoski buduje to odwrotnie. Nie mówi się „I miss you”, lecz mi manchi, co dosłownie brzmi „brakujesz mi”. To osoba nieobecna jest podmiotem, a ta, która czuje brak, dostaje mały zaimek mi/ci/vi. Ten sam czasownik, dwa potoczne użycia.

Zwykłe znaczenie słyszysz w quizie pamięciowym: po zniknięciu kart pyta się „Che cosa manca?” – „Co brakuje?”. To manca to najczęstsza rola czasownika: stwierdzenie, że czegoś brakuje lub że kończy się, jak w mi manca il tempo (“brakuje mi czasu”, dosłownie „czas mi brakuje”). Zwrot emocjonalny jest inny. Żeby powiedzieć „tęsknię za tobą”, włoski zamienia role: mi manchi = „brakujesz mi”, ci manchi = „tęsknimy za tobą”, mi manca la mia famiglia = „tęsknię za rodziną”. Czasownik zgadza się z tą osobą lub rzeczą, która zniknęła, a nie z tą, która to czuje. Mancare pochodzi z łaciny potocznej mancare, powiązanej z mancus – „kaleczny”, „wadliwy” – czyli pomysł na coś, co nie dorównuje. Bliskie formy to la mancanza (brak, nieobecność) oraz manca poco (”już nie długo”, dosłownie „mało brakuje”).