Skąd wzięło się francuskie słowo „bonheur”?

Le bonheur to szczęście, zbudowane z dwóch części: bon – „dobry” i heur – dawnego francuskiego rzeczownika oznaczającego szczęście lub dobry znak. Pierwotne znaczenie było więc bliższe dobremu losowi niż zadowoleniu. Obok niego funkcjonuje obraz lustrzany – le malheur, nieszczęście – oraz przymiotniki heureux i malheureux z tego samego korzenia.

Heur pochodzi z łaciny augurium, wróżby z lotu ptaków, i do około XIV wieku pisano je jako eür, bez „h”. Później pisownia zbiegła się z heure (godzina) – słowem, z którym nie ma wspólnego pochodzenia. Dziś heur przetrwało prawie wyłącznie w oficjalnym zwrocie avoir l’heur de – „mieć honor / szczęście (zrobić coś)”.