Co oznacza „je ne suis pas du matin” we francuskim?

Francuzki nie ma przymiotnika na „osobę poranną”. Zamiast tego używa konstrukcji z de: je ne suis pas du matin, dosłownie „nie jestem z poranka”. Ten wzór mówi, do czego należysz, a nie kim jesteś, i działa w obie strony — je suis plutôt du soir to „jestem raczej osobą wieczorną”. Pięć słów, a opisujesz cały swój zegar biologiczny.

Ten sam schemat être + du opisuje nawyki i przywiązania. Mówca dodaje dowody: je retarde le réveil jusqu’au dernier moment („przesuwam budzik do ostatniej chwili”) oraz je ne petit-déjeune jamais — zwróć uwagę, że francuski bez najmniejszego trudu zamienia petit-déjeuner w czasownik, więc „nie jem śniadań” nie potrzebuje dodatkowego rzeczownika.