Dlaczego w holenderskim jest “het meisje”, a nie “de meisje”?

Holenderski ma dwa określniki: de (rodzaj pospolity) i het (rodzaj nijaki). Przy słowach oznaczających ludzi początkujący spodziewają się wszędzie de — i to działa dla de vrouw (kobieta), de man, de jongen (chłopiec). Dopiero pojawiają się het meisje i het kind, oba rodzaju nijakiego. Zasada jest prosta: każde holenderskie zaimki (kończące się na -je) jest gramatycznie nijakie, więc meisje — zaimkowiec od meid — zawsze przyjmuje het. A kind po prostu jest rzeczownikiem nijakim z definicji.

Zasada zaimki to jeden z najbardziej pewnych skrótów w holenderskim: niezależnie od rodzaju rzeczownika bazowego, dodajesz -je i staje się het. Więc de boot (łódź) → het bootje, de man → het mannetje. Haczyk polega na tym, że zaimki osobowe mogą nadal podlegać płci biologicznej — meisje jako rzeczownik to het, ale zij (ona), gdy nawiązujesz do niej. Klip pokazuje ten kontrast wprost: de jongen tuż przed het meisje, potem het kind i od razu de kinderen (liczba mnoga), bo wszystkie holenderskie liczby mnogie przyjmują de, niezależnie od rodzaju.