Co oznacza końcówka „-ówka” w nazwach polskich drinków?

Cały szkic opiera się na pomyłce: ktoś spodziewa się „limonady” (lemoniada), a dostaje „cytrynówkę” – wódkę nalewaną na cytrynach. Polski buduje całą rodzinę nazw napojów w ten sposób: bierze się owoc lub roślinę, dodaje „-ówkę” i ma gotową nazwę wódki, którą ten składnik aromatyzuje. To pewien, sprawdzony schemat – i jednocześnie pewny sposób na to, by wypić znacznie więcej, niż planowano.

Ta sama końcówka daje nam „żubrówkę” (wódkę z trawy żubrówki), „wiśniówkę” (wiśniową) i „śliwówkę” (śliwową) – domowe nalewki nazywane są tak niemal zawsze. Gdy usłyszysz nazwę owocu z dopełnieniem „-ówka”, możesz zgadnąć, jaki to drink, zanim go spróbujesz.