Co oznacza „benjamin” w języku francuskim?

Le benjamin (forma żeńska la benjamine) to najmłodsze dziecko w rodzinie. Słowo to to imię biblijne, które znalazło zastosowanie w potocznym języku: Beniamin był najmłodszym i najbardziej kochanym synem Jakuba w Księdze Rodzaju, a w XVIII wieku Francja zamieniła go w rzeczownik pospolity. Warto nauczyć go w kompletcie — l’aîné to najstarsze dziecko, a le cadet to młodsze lub środkowe.

Słowo wykracza poza kontekst rodzinny: le benjamin de l’équipe to najmłodszy członek drużyny, a w francuskim sporcie młodzieżowym benjamins to oficjalna kategoria wiekowa. Ślad po „najbardziej kochanym” przetrwał w znikomej mierze, ponieważ benjamin bywa utożsamiany z rozpieprzonym dzieckiem. Opowieść, z której pochodzi ten fragment, opiera się na tym przeciwieństwie, stawiając najmłodszego brata, który jest modeste, obok dwóch arrogants, orgueilleux et égoïstes.