Dlaczego „tuvo” i „tubo” brzmią dokładnie tak samo w hiszpańskim?

Ten żart zadziała tylko dlatego, że tuvo (czas przeszły od tener, „mieć”) i tubo („rura” lub „rurka”) brzmią w hiszpańskim identycznie. To nie przypadek: hiszpański nigdy nie rozróżnia b i v w mowie – obie litery oznaczają ten sam dźwięk – więc każda para słów różniących się tylko b/v staje się prawdziwym homofonem, gotowym do kalamburów w stylu tego powyżej.

Żart prowadzony jest poważnie: „hay chivos que tienen mamá, pero este ni tubo tuvo” („niektóre kozły mają mamę, ale ten nawet nie miał”) – podmiana tubo na tuvo zamienia pozornie zwykłe zdanie w dowcip, po którym chce się westchnąć. Gdy już wiesz, że scalanie b/v jest prawdziwe, zaczniesz go zauważać wszędzie: tubo/tuvo, botar/votar, baca/vaca.