Dlaczego belgijscy holenderscy mówią „u” do członków rodziny?

Belgijska niderlandzki (flamandzki) utrzymuje u przy życiu w rozmowach z rodziną i przyjaciółmi w sposób, w jaki niderlandzki w Holandii tego nie robi. Na północ od granicy u to forma niemal wyłącznie oficjalna, zarezerwowana dla nieznajomych i osób w autorytetach, podczas gdy je obejmuje wszystkich bliskich. Na południe od granicy, we Flandrii, ciotka, wujek, a nawet rodzic często dostają u bez żadnego chłodu. Ten wzór odbija podział na formę oficjalną i familiarzną, jaki znajdziesz w francuskim, niemieckim i hiszpańskim, ale flamandzkie u leży w miękkim środku: pełen szacunku, ciepły, o kształcie rodzinnym. Holenderskie poradniki gramatyczne określają to jako paradygmat gij/u, starszy system zaimków południowej Niderlandów.

W tym klipie młoda Flamandka w głośnej kawiarni mówi starszemu krewnemu: “Ik weet niet wat onkel Jan u gisteren gezegd heeft.”