Co oznacza „wandern” w języku niemieckim?

W języku niemieckim wandern oznacza iść w góry lub wędrować przez naturę — to inna aktywność niż gehen („iść/chodzić”) czy luźne spazieren („spacerować”). Słowo to sugeruje trasę, pewien wysiłek i przebywanie na świeżym powietrzu: w pagórkach, lasach, na szlakach. Wędrówki to uwielbiany w Niemczech czas wolny, a angielski przejął ich ducha w całości w słowie Wanderlust — wandern + Lust („pragnienie”) — czyli chęć wędrowania.

Materiał wideo to czyste wandern w akcji: narrator wspina się steil („strome”) ścieżką na Berg, odpoczywa na Parkbank, je jabłko i podziwia Aussicht (widok) na miasto. Przydatne pokrewne słowa mają wspólny korzeń: der Wanderer (wędrowiec), die Wanderung (wędrówka), der Wanderweg (szlak turystyczny) oraz Wanderschuhe (buty turystyczne) — których narrator przyznaje, że zapomniał („Ich habe keine Wanderschuhe, das sind normale Schuhe”). Słowo sięga średniowiecznego niemieckiego i stało się ideałem romantyzmu niemieckiego — komunii z naturą; angielski przejął Wanderlust z tej samej kultury około 1902 r.