Co oznacza „staruszek” w polskim?

Staruszek to polski sposób na miłe mówienie o wieku. Pochodzi od starego przez starucha – dosłowne „starego faceta” – a diminutyw -ek miękczy to do „drogo starego faceta”. Polacy używają tego słowa dla dziadków na ławkach parkowych i, jak w tym klipie, dla starszego psa, którego nikt inny nie chce: mam nadzieję, że uratujemy jakiegoś staruszka, „mam nadzieję, że uratujemy jakiegoś biednego starego chłopca”.

Kobieca forma to staruszka, „mała staruszka”, i para ta pojawia się w wiadomościach i rozmowach z tą samą ciepłością. Porównaj pogardę w pierwszej linii klipu – obrzydliwe te psy, stare i śmierdzące – z wyborem słów córki; to diminutyw robi pracę moralną. Jeszcze dwa z tej sceny: rasowy („rodowodny”, od rasy) i serduszko, czuły diminutyw od serca w masz dobre serduszko, „masz dobre serce”.