Neden Vietnamlı yabancılar birbirlerine “em” ve “chị” diyor?

Vietnamca, günlük konuşmada İngilizcedeki “I” ve “you” gibi nötr zamirlerden kaçınır. Konuşmacılar, yabancılarla bile olsa, görünen yaş farkına göre bir aile kelimesi seçer. Biraz daha yaşlı bir kadına hitap eden genç bir kişi chị (“abla\)) kullanır ve kendisi için em (”küçük kardeş\)) der. Daha yaşlı bir erkeğe hitap eden genç bir erkek anh ("abi\)) kullanır. Bu seçim, konuşmanın tamamını aile hiyerarşisi şeklinde kurgular.

Bu klib küçük bir dükkan sahnesi: müşteri (em) nakit ve kartını unutmuş, yaşlı dükkan sahibi (chị) yarın gelmesine izin veriyor. Zamir seçimi, para konusundaki rahatsız anı, bir ablasından özür dileyen küçük bir kız kardeşi gibi daha yumuşak bir şeye dönüştürüyor.