Co oznacza “langlaufen” w holenderskim?

Holenderski bierze langlaufen prosto z niemieckiego — bez tłumaczenia, bez adaptacji — jako określenie biegania narciarskiego: tego na płaskim terenie, napędzanego własnymi siłami, a nie zjazdowego. Złożenie rozbija się na lang (długi) + laufen (biec), a holenderskie przyswoiło je już w 1924 r. Funkcjonuje obok rodzimnego zwrotu cross-country skiën, obie nazwy współistnieją na równych prawach w potocznej mowie.

W klipie wypowiadacz wymienia aktywności zimowe, idąc po śniegu: “Je kan cross-country skiën of langlaufen zoals het ook wel heet” — “Możesz biegać narciarsko cross-country, albo langlaufen, jak to się też mówi”. To luźne dodatek to ładny wgląd w luźne stosunki holenderskiego ze słownictwem sportowym niemieckiego: gdy niemieckie złożenie jest już jasne i ugruntowane, holenderski po prostu je zostawia. Niemieckie Langlauf (rzeczownik) i langlaufen (czasownik) są standardowe również w niemieckim, gdzie dyscyplinę nazywa się też Skilanglauf. Holenderski czasownik odmienia się regularnie: ik langlauf, hij langlauft, we zijn gaan langlaufen.