Co oznacza „ricotta” w włoskim?

Ricotta to miękki, delikatny biały ser, który znajdziesz w lasagne, kanolach i na pizwie. Nazwa kryje małą niespodziankę: oznacza „ponownie ugotowana”. Przy produkcji sera zostaje wodnistą ciecz zwaną sycem. Zamiast go wyrzucać, serownicy podgrzewają go po raz drugi, a kawałki, które wypływają na wierzch, stają się ricottą. Więc nazwa to tak naprawdę przepis: ri- („znowu”) plus cotta („ugotowana”).

Słyszymy je wyraźnie, gdy mówiąca wymienia sery po kolei — „Ricotta? Ok” i na końcu „E ricotta, ok”. Słowo pochodzi z łaciny recocta, formy żeńskiej recoctus, „ugotowana znowu”, od re- („znowu”) i coquere („gotować”). Cotta to też codzienna forma przeszła czasownika cuocere, więc na menu pasta al forno czy cokolwiek ben cotto („dobrze ugotowane”) ma ten sam korzeń. Ponieważ ricotta powstaje z sycu, a nie z twarogu, wielu Włochów traktuje ją jako produkt nabialowy, a nie prawdziwy ser. Częstymi towarzyszami na stole są tutaj burrata i mozzarella, o których też wspomniano obok.