Wietnamski północny i południowy: usłysz różnicę
Czym różni się wietnamski z Hanoi od tego z Sajgonu: tony, spółgłoski, słowa takie jak bố/ba i vâng/dạ, zaimki i wybór akcentu. Z prawdziwymi nagraniami native speakerów.
Główny geek od pedagogiki językowej @ Reelang
Wietnamski północny czy południowy? Ten wybór pojawia się już na starcie nauki. Hanoi i Sajgon zapisują język dokładnie tak samo, ale brzmią inaczej: inna liczba tonów, inne spółgłoski i kilkadziesiąt codziennych słów, które zmieniają się całkowicie. To nie są dwa osobne języki. Mieszkaniec Hanoi i mieszkaniec Sajgonu rozumieją się bez wysiłku, mniej więcej tak jak londyńczyk i Teksańczyk.
Oto najważniejsze różnice:
| Północ (Hanoi) | Południe (Sajgon) | |
|---|---|---|
| Tony | 6 | 5 (hỏi i ngã brzmią tak samo) |
| d, gi | z: dạ brzmi jak „zạ” | y: dạ brzmi jak „yạ” |
| r | z: rồi brzmi jak „zồi” | r: rồi |
| v | v: về | często y: về brzmi jak „yề” |
| s / x, tr / ch | s = x, tr = ch | s i tr często są rozróżniane |
| końcowe -n / -ng, -t / -c | rozróżniane | zlewają się: bạn brzmi jak „bạng” |
| tata, mama | bố, mẹ | ba, má |
| grzeczne „tak” | vâng | dạ |
| „no i?”, „a więc?” (na końcu pytania) | thế | vậy |
| kukurydza, świnia | ngô, lợn | bắp, heo |
| „on”, „ona” | anh ấy, chị ấy | ảnh, chỉ |
Niżej każda różnica z prawdziwymi nagraniami native speakerów. Gdy dwa klipy stoją obok siebie, północny jest po lewej, a południowy po prawej. Dotknij dowolnego słowa w napisach, żeby zobaczyć jego znaczenie.
Dwa główne akcenty wietnamskiego (i ten środkowy)
Kiedy mówi się o dialektach wietnamskiego, zwykle chodzi o trzy regiony. Wietnamski północny to mowa Hanoi i delty Rzeki Czerwonej. Wietnamski południowy to mowa Sajgonu (Ho Chi Minh) i delty Mekongu. Między nimi leży pas środkowy z miastami takimi jak Huế, Đà Nẵng i Vinh. Część akcentów środkowych, zwłaszcza w okolicach Vinh, Quảng Bình i Huế, jest najtrudniejsza do zrozumienia dla wszystkich, także dla samych Wietnamczyków. Mowa środkowa ma też własne słowa: mô zamiast „gdzie” (đâu), răng zamiast „dlaczego” (sao), rứa zamiast „więc” (vậy, thế) i chi zamiast „co” (gì).
Dla uczącego się liczą się dwa główne akcenty: północny i południowy. Mowa Hanoi jest podstawą standardu, który znajdziesz w większości podręczników i w wiadomościach telewizji ogólnokrajowej. Sajgon to największe miasto kraju, a mowa południowa dominuje w rozrywce, komedii i na YouTubie. Tak mówi też większość wietnamskich rodzin w Stanach Zjednoczonych i w Australii, bo większość z nich przyjechała z południa po 1975 roku.
W tym skeczu młody mężczyzna wraca ze studiów w Hanoi z północnym akcentem, a jego południowa rodzina nie może w to uwierzyć. Posłuchaj różnicy między jego głosem a ich głosami:
Tłumaczy, że jego ba wysłał go na studia do Hanoi, „gdzie mieszkasz, tak musisz mówić” (sống ở đâu thì mình phải là giọng ở đấy chứ). Zwróć uwagę na północne đấy na końcu; na południu padłoby đó.
Tony wietnamskiego: sześć na północy, pięć na południu
W piśmie wietnamski ma sześć tonów, po jednym na każdy znak tonowy plus ton bez znaku: ngang (a), huyền (à), sắc (á), hỏi (ả), ngã (ã) i nặng (ạ). Na północy wszystkie sześć wymawia się inaczej.
Na południu hỏi i ngã wymawia się tak samo, jako jeden ton, który opada i potem się podnosi. Wietnamski południowy ma więc pięć tonów w mowie, a w piśmie nadal sześć. Mieszkaniec południa pisze cũng (też) przez ngã i phải (musieć) przez hỏi, a wymawia oba z tą samą melodią. Dlatego dla wielu osób z południa hỏi i ngã to najtrudniejsza część ortografii.
Na północy te dwa tony wyraźnie się różnią. Hỏi opada nisko i lekko wraca w górę. Ngã rośnie, z krótką przerwą albo zgrzytem w środku, jakby samogłoska na moment się zacięła. Południowe nặng też jest łagodniejsze: niskie, bez nagłego zwarcia w gardle, które ucina północne nặng.
Posłuchaj cũng i sẽ w sạch sẽ (oba z ngã) po lewej, w programie kulinarnym z północnymi wokalistami Hòa Minzy i Đức Phúc, oraz phải i cũng po prawej, w południowym skeczu:
Jeśli uczysz się wietnamskiego południowego, i tak musisz wiedzieć, które słowa mają hỏi, a które ngã, ze względu na pisownię. Po prostu nie musisz ich wymawiać inaczej.
Spółgłoski: d, gi, r i v
Największa różnica w brzmieniu to grupa spółgłosek na początku wyrazu.
Na północy d, gi i r wymawia się jak angielskie z. Dạ, gì i rồi brzmią jak „zạ”, „zì” i „zồi”. Na południu d i gi brzmią jak angielskie y: „yạ”, „yì”. R na południu zostaje r, drżące albo zbliżone do angielskiego, a w swobodnej mowie niektórzy wymawiają je bliżej g.
Bây giờ (teraz) i rồi (już) pojawiają się w prawie każdej rozmowie, więc to dobry test. Po lewej vloger z Hanoi mówi, że jest już jedenasta. Po prawej południowy skecz komediowy:
Z v jest podobnie. Na północy v to v. W swobodnej mowie południowej często zmienia się w y, więc về (wracać do domu) brzmi jak „yề”, a vợ (żona) jak „yợ”. Część osób z południa zachowuje v, zwłaszcza gdy mówi starannie. Posłuchaj về nhà, „iść do domu”, na targu w Hà Giang na dalekiej północy i na targu w Trà Vinh w delcie Mekongu:
Dwie kolejne pary działają odwrotnie. Północ je zlewa, a staranna mowa południowa rozróżnia:
- S i x. W Hanoi oba to zwykłe s, więc sinh (urodzić się) i xinh (ładny) brzmią tak samo. Wiele osób z południa wymawia s dalej w tyle ust, blisko angielskiego „sh”.
- Tr i ch. W Hanoi oba brzmią jak ch, więc trà (herbata) i chà (szorować) brzmią podobnie. Wiele osób z południa zachowuje tr jako osobny dźwięk, z językiem podwiniętym do tyłu.
Południe ma jeszcze jedną znaną zmianę: qu i ho- na początku wyrazu często brzmią jak w. Quá (bardzo) brzmi jak „wá”, a nazwisko Hoàng jak „Wàng”.
Końcówki: -n i -ng, -t i -c
Na końcu sylaby mowa południowa zlewa dźwięki, które północ rozróżnia. Końcowe -n brzmi jak -ng po większości samogłosek, więc bạn (przyjaciel, ty) brzmi jak „bạng”, a ơn w cảm ơn jak „ơng”. Końcowe -t brzmi jak -c, więc hát (śpiewać) brzmi jak „hác”. Końcówki -nh i -ch idą w drugą stronę: anh brzmi blisko „an”, a sách (książka) blisko „sát”.
Cảm ơn bạn, „dziękuję”, ma końcówkę -n dwa razy. Porównaj zakończenia dwóch filmów z YouTube’a: północnego kanału technologicznego po lewej i południowego gawędziarza po prawej:
Te końcówki mają największe znaczenie przy słuchaniu. Jeśli ktoś z południa mówi „bạng”, musisz wiedzieć, że chodzi o bạn, bo „bạng” nie jest słowem, które usłyszysz na co dzień. Kiedy sam mówisz, obie wersje będą zrozumiałe.
Codzienne słowa, które się zmieniają
Większość słownictwa jest w obu regionach taka sama. Kilkadziesiąt częstych słów nie jest, i to akurat te, które słyszysz codziennie: rodzina, jedzenie, tak i nie.
| Znaczenie | Północ | Południe |
|---|---|---|
| tata | bố | ba |
| mama | mẹ | má (też mẹ) |
| tak (grzecznie) | vâng | dạ |
| nie | không | không, hông, hổng (potocznie) |
| „no i?”, „a więc?” (na końcu pytania) | thế | vậy |
| „dobrze?” (na końcu zdania) | nhé | nha |
| grupa: my, oni | bọn, chúng | tụi |
| kukurydza | ngô | bắp |
| świnia, wieprzowina | lợn | heo |
| miska | bát | chén |
| łyżka | thìa | muỗng |
| parasol | ô | dù |
| owoc (przed nazwą owocu) | quả | trái |
| orzeszek ziemny | lạc | đậu phộng |
| sezam | vừng | mè |
| kwiat | hoa | bông |
| przewrócić się | ngã | té |
| chorować | ốm | bệnh |
| chudy | gầy | ốm |
| gruby | béo | mập |
| odebrać kogoś | đón | rước |
Uważaj na ốm. Na północy znaczy „chory”. Na południu znaczy „chudy”, a „chory” to bệnh. Jeśli powiesz koleżance z Hanoi, że wygląda ốm, zabrzmi to, jakbyś martwił się o jej zdrowie.
Bố i ba, mẹ i má
Słowa na tatę i mamę usłyszysz jako pierwsze. Północ mówi bố i mẹ, południe ba i má. Wiele północnych rodzin używa dziś też ba, więc ba jest rozumiane wszędzie. Má znaczy również „policzek” i na północy, gdzie matki to mẹ, to właśnie to znaczenie przychodzi ludziom do głowy najpierw. Mamy krótką stronę o tym, czy tata to ba, czy bố po wietnamsku.
Po lewej północny chłopiec pyta, dokąd idą rodzice: „Bố mẹ đi đâu thế?”. Po prawej południowy syn odpowiada ojcu przez telefon słowami dạ, ba i vậy:
W lewym klipie pada też północne đấy („Gì đấy?”, co tam?), a kilka sekund później słychać „Vào với ba” (chodź do taty): północna rodzina, która używa i bố, i ba. Po prawej słyszysz południowe odpowiedniki: „Dạ, gì vậy ba?” (Tak, o co chodzi, tato?). Thế i vậy robią to samo na końcu pytania, trochę jak polskie „no i?”. Ta para działa też w innych miejscach zdania: như thế / như vậy (tak, w ten sposób), thế thì / vậy thì (w takim razie). „Sao thế?” i „sao vậy?” znaczą „co się stało?”. Nasza strona o có sao nói vậy pokazuje vậy w powiedzeniu używanym w całym kraju.
Vâng i dạ
Oba znaczą grzeczne „tak” wobec kogoś starszego lub wyżej postawionego. Na północy zwykle mówi się vâng, często z ạ, północną cząstką grzecznościową. Dạ istnieje i na północy: tak odpowiadasz, gdy ktoś starszy woła cię po imieniu, i często poprzedza vâng („dạ, vâng ạ”). Na południu dạ robi to wszystko samo, a vâng brzmi północno albo książkowo.
Po lewej osoba w reportażu ze szkoły na północy odpowiada ankieterowi „Vâng ạ”. Po prawej, w południowym skeczu przy stoisku z bánh mì, obie strony zaczynają swoje kwestie od dạ:
Dạ to też grzeczne „słucham?”, gdy czegoś nie dosłyszysz. Na południu usłyszysz dạ w jednej rozmowie tyle razy, że zacznie brzmieć jak rytm.
Không i hông
Không znaczy „nie” i kończy wiele pytań zamkniętych. Potoczna mowa południowa skraca je do hông albo hổng. Napisy często zapisują không, nawet gdy mówiący powie hông, więc ufaj bardziej uszom niż tekstowi. W tej południowej komedii mężczyzna narzeka na swoje zdjęcia ślubne, używając tui (potoczne południowe „ja”) i hổng:
Ngô i bắp, lợn i heo
Słowa o jedzeniu różnią się mocno. Kukurydza to ngô na północy i bắp na południu. Południowy chłopiec w tym klipie ma przezwisko Bắp i upiera się przy swoim prawdziwym imieniu, które zaczyna się od Ngô:
Świnia to lợn na północy i heo na południu. Heo jest rozumiane wszędzie i pojawia się też na północy, na przykład w cá heo (delfin), słowie używanym w całym kraju, ale na targu w Hanoi mięso to thịt lợn. Tu północna mama ćwiczy z dzieckiem odgłosy zwierząt i pyta, jak robi świnka. Thế nào (jak) też jest północne. Na południu częściej padłoby „kêu sao?”:
Kiedy te słowa stają się żartem
Wietnamscy komicy uwielbiają te różnice. W tym skeczu wróżbita urodzony w Hanoi ciągle poprawia klientkę z południa. Ona mówi ốm, czyli na południu „chuda”. On słyszy „chora” i mówi jej, że właściwe słowo to gầy:
W tym samym skeczu pada też mập i béo (gruby) oraz đui i mù (ślepy).
Nawet w programie kulinarnym regiony muszą dogadać się co do nazwy. Łodyga rośliny, która trafia do kwaśnej zupy, to dọc mùng na północy i bạc hà na południu. Wszędzie indziej bạc hà znaczy mięta, jak w kẹo bạc hà (cukierek miętowy):
Zaimki i zwroty do rozmówcy na północy i południu
Trzon wietnamskiego systemu zaimków jest wspólny. Oba regiony używają słów rodzinnych jako zaimków: anh (starszy brat) wobec nieco starszego mężczyzny, chị (starsza siostra) wobec nieco starszej kobiety, em (młodsze rodzeństwo) wobec kogoś młodszego, a cô, chú, bác, ông i bà wobec osób starszych. Kelner w Hanoi i kelner w Sajgonie tak samo nazwą cię anh albo chị, a o sobie powiedzą em. Nasza strona o tym, dlaczego Wietnamczycy mówią do obcych em i chị, wyjaśnia ten system.
Różnice tkwią w szczegółach:
- „Ja” w swobodnej mowie. Północ mówi tôi. Południe często tui, które słychać w klipie o zdjęciach ślubnych wyżej.
- Przyjaciele w tym samym wieku. Młodzi na północy mówią do siebie tớ (ja) i cậu (ty). Na południu brzmi to północno, a znajomi używają tui z ông i bà albo mình i bạn. Wśród bliskich przyjaciół w obu regionach pada mày i tao (ty, ja), ale wobec kogokolwiek innego są niegrzeczne.
- „On”, „ona” i „oni”. Północ mówi anh ấy, chị ấy, ông ấy, bà ấy, cô ấy. Południe często pomija ấy i daje słowu ton hỏi: ảnh (on), chỉ (ona), ổng i bả (on i ona, o starszym mężczyźnie lub kobiecie), cổ (cô ấy). Ổng słyszałeś w klipie z ba: „chắc ông xỉn, ổng xỉn”, pewnie jest pijany. Chỉ (ona) pisze się i wymawia jak chỉ (tylko), więc resztę robi kontekst.
- Grupy. Północ mówi bọn mình albo chúng mình na „my”, południe tụi mình. Tụi tworzy też grupy innych osób: tụi nó (oni), tụi con (wy, dzieciaki, albo my, dzieci, gdy mówią do rodzica).
- Kolejność urodzenia. W rodzinach z południa najstarsze dziecko nazywa się Hai (dwa), nie Một (jeden), a kolejne Ba (trzy). Anh Hai to więc najstarszy brat. Północ zaczyna od Cả: anh Cả. Najmłodsze w obu regionach to Út.
Oto bọn mình i tụi mình obok siebie, u północnej vlogerki po lewej i w południowym skeczu dla dzieci po prawej:
Zmienia się też słówko na końcu przyjaznego zdania. Północ mówi nhé („to zaczynamy, dobrze?”), południe nha. Oba łagodzą propozycję albo prośbę:
Czy ludzie z północy i południa się rozumieją?
Tak, bez trudu. Wietnamczycy słyszą oba akcenty w telewizji, w muzyce i w sieci, a język pisany jest ten sam. Ktoś z południa może zażartować z północnego słowa albo odwrotnie, ale nikt nie potrzebuje napisów. Trudny przypadek dla samych Wietnamczyków to mocny wiejski akcent środkowy, a nie północ kontra południe.
Dla uczącego się jest na początku nieco trudniej. Jeśli nauczysz się jednego akcentu i spotkasz drugi, pierwsze rozmowy kosztują wysiłek: „zồi” i „rồi” muszą stać się w twojej głowie jednym słowem. To szybko mija. Prowadzący ten wietnamski kanał do słuchania urodził się i wychował na północy, mieszkał około roku w Ho Chi Minh i około siedmiu miesięcy w Cần Thơ. Słyszy i rozumie akcent południowy, ale nim nie mówi:
Którego wietnamskiego się uczyć: północnego czy południowego?
Wybierz akcent ludzi, z którymi będziesz rozmawiać najczęściej.
- Jeśli masz wietnamską rodzinę, partnera albo znajomych, ucz się ich akcentu. Jeśli są z południa albo z rodziny, która wyjechała z Wietnamu po 1975 roku, to prawie zawsze będzie akcent południowy.
- Jeśli będziesz mieszkać albo jeździć głównie do jednego miasta, ucz się jego akcentu: północnego dla Hanoi, południowego dla Sajgonu i delty Mekongu. Dla Đà Nẵng albo Huế sprawdzi się każdy. Ludzie tam rozumieją oba, a miejscowych i tak zrozumiesz dopiero po pewnej praktyce.
- Jeśli nic cię z żadnym nie łączy, wybierz po tym, co chcesz oglądać. Północnego uczy większość podręczników i kursów, słyszysz go w wiadomościach ogólnokrajowych. Dużo komedii, vlogów i mediów wietnamskiej diaspory jest południowych.
Wybierz jeden, mów nim i słuchaj obu. Nie mieszaj ich we własnej mowie, dopóki jeden nie wejdzie ci w krew. Uczący się akcentu północnego spotkają południowe słowa, gdy tylko obejrzą komedię albo vlog, a uczący się południowego trafią na północne w podręcznikach i w wiadomościach.
W tym klipie obcokrajowiec opowiada w południowym programie komediowym, o co pytali go ludzie w Hanoi: dlaczego nie uczy się akcentu północnego. Odpowiedź to zasada powyżej: na południu uczysz się południowego, a na północy północnego. W Huế, żartuje, byłby to pewnie język ciała.
Pytania i odpowiedzi
Czym różni się wietnamski północny od południowego?
Wietnamski północny (Hanoi) i południowy (Sajgon) zapisuje się tak samo i są wzajemnie zrozumiałe. Różnią się brzmieniem i częścią codziennych słów. Północ ma sześć tonów w mowie, południe pięć. Na północy d, gi i r brzmią jak z, na południu d i gi brzmią jak y. Zmieniają się też częste słowa, na przykład bố i ba na tatę, vâng i dạ na grzeczne „tak” oraz ngô i bắp na kukurydzę.
Ile tonów ma wietnamski południowy?
Wietnamski południowy ma pięć tonów w mowie. Na południu ton hỏi (ả) i ton ngã (ã) wymawia się tak samo, jako jeden ton opadająco-wznoszący, choć w piśmie nadal są różne. Wietnamski północny rozróżnia wszystkie sześć.
Co znaczą ba i má po wietnamsku?
W wietnamskim południowym ba znaczy tata, a má mama. Na północy zwykle mówi się bố na tatę i mẹ na mamę, choć wiele północnych rodzin używa też ba. Má znaczy również policzek i na północy, gdzie matki to mẹ, to właśnie to znaczenie przychodzi ludziom do głowy najpierw.
Którego wietnamskiego się uczyć: północnego czy południowego?
Ucz się akcentu ludzi, z którymi będziesz rozmawiać najczęściej. Jeśli twoja rodzina, partner albo znajomi są z południa lub z rodziny, która wyjechała z Wietnamu po 1975 roku, ucz się południowego. Jeśli będziesz mieszkać w Hanoi, wybierz północny, a dla Sajgonu południowy. Bez osobistych powiązań północny pasuje do większości podręczników i wiadomości ogólnokrajowych, a dużo komedii, vlogów i mediów diaspory jest południowych. Gdy już mówisz jednym, zrozumienie drugiego przyjdzie ze słuchania.
Jak nauczyć się rozumieć oba akcenty
Tabela dźwięków i słów pomaga rozpoznać różnice. Zrozumienie szybkiej rozmowy w Hanoi albo w Sajgonie bierze się z wielokrotnego słuchania obu akcentów w prawdziwej mowie. Po to jest Reelang: krótkie filmy z wietnamskimi native speakerami, z napisami, które można dotknąć, na twoim poziomie.
Nasz wietnamski katalog ma ponad 2000 klipów w każdym z dwóch akcentów. Zacznij od filmów po wietnamsku na twoim poziomie albo wybierz akcent: wietnamski północny lub wietnamski południowy. Wyłapuj dạ, rồi i bây giờ podczas oglądania, a szybko usłyszysz, z której części kraju pochodzi mówiący.
Zacznij oglądać
Prawdziwe filmy po wietnamsku z oznaczonym poziomem trudności. Bez testu poziomującego, bez rejestracji.
Oglądaj po wietnamsku