Co znaczy „appiattire” po włosku?

Bierzemy przymiotnik piatto („płaski”), dodajemy a- na początku i -ire na końcu, i mamy appiattire – „spłaszczyć”, „spłaszczać”. Włoski buduje dziesiątki czasowników w ten sposób: przedrostek i końcówka przychodzą razem, ani jeden z nich nie działa samodzielnie. Gdy tylko zauważysz ten schemat, allungare (od lungo), accorciare (corto), ammorbidire (morbido) i alleggerire (leggero) przestaną być osobnymi słowami do nauki na pamięć.

Gramatyki nazywają to verbi parasintetici. Przedrostek a- podwaja następną spółgłoskę (piatto → ap-piattire, corto → ac-corciare), a in- i s- działają tak samo: in + grande → ingrandire, s + bianco → sbiancare. Klip zaczyna się od zapowiedzi „vuoi appiattire la pancia?”, a dwie linie dalej pojawia się drugi taki czasownik, gdy ti avvicini – od vicino – do oparcia krzesła.