Co oznacza „capolinea” w włoskim?

Cała ta historia o pomyłce opiera się na capolinea, czyli końcowym przystanku, gdzie linia tramwajowa kończy się i zaczyna w drugą stronę — opowiadaczka wsiada do samochodu, który myśli, że należy do jej chłopaka, zaparkowanego na tym samym capolinea, na którym wysiada. Słowo capolinea łączy capo (głowa/koniec) i linea (linia): punkt, w którym linia komunikacyjna faktycznie zaczyna się na nowo w przeciwnym kierunku.

Ponieważ określa autentyczny punkt końcowy, capolinea pojawia się też w sensie przenośnym — essere al capolinea może oznaczać, że związek, kariera czy sytuacja dotarły do ostatniego przystanku, bez możliwości dalszego postępu. W tej historii jednak służy wyłącznie jako dosłowny decor dla bardzo wstydliwej pomyłki tożsamości.